De materialen die worden gebruikt om landbouwkettingen te vervaardigen zijn kritische factoren die hun sterkte, slijtvastheid en levensduur beïnvloeden. Omdat landbouwmachines doorgaans werken in veeleisende omgevingen-zoals open velden-waar kettingen worden blootgesteld aan aanzienlijke trekkrachten, schokbelastingen en blootstelling aan elementen zoals modder en vocht, moeten de materialen een hoge sterkte, goede taaiheid en een zekere mate van corrosieweerstand bezitten. Door de juiste materialen te selecteren, worden stabiele prestaties gedurende de lange-levensduur van de ketting gegarandeerd.
Kettingplaten in landbouwkettingen worden doorgaans vervaardigd uit koolstofstaal van hoge kwaliteit of gelegeerd staal, zoals 45 staal of 40Mn. Deze materialen bieden uitstekende mechanische sterkte en bewerkbaarheid; door middel van stampen en warmtebehandeling worden de treksterkte en vermoeidheidsweerstand van de platen verbeterd, waardoor ze bestand zijn tegen de fluctuerende belastingen die gepaard gaan met continu gebruik van landbouwmachines. Als primaire last-dragende componenten van de ketting bepalen de materiaaleigenschappen van de kettingplaten rechtstreeks de betrouwbaarheid van de gehele montage.
Belangrijke componenten zoals pennen, bussen en rollen zijn meestal gemaakt van gelegeerd staal zoals 20Cr of 20CrMnTi. Door deze materialen te onderwerpen aan warmtebehandelingsprocessen-zoals carboneren, afschrikken en temperen-verhoogt de oppervlaktehardheid en slijtvastheid, terwijl de interne taaiheid behouden blijft. Dit minimaliseert schade veroorzaakt door wrijving en stoten tijdens langdurig gebruik, waardoor de levensduur van de ketting wordt verlengd.
Materialen met gespecialiseerde eigenschappen kunnen ook worden geselecteerd op basis van de specifieke werkomgeving van de landbouwmachines. In vochtige of zeer corrosieve omgevingen kunnen bijvoorbeeld roestvrijstalen of anti-{1}}corrosie-oppervlaktebehandelingen worden toegepast om de roest- en corrosieweerstand te verbeteren. Tijdens de daadwerkelijke productie moet de materiaalkeuze gebaseerd zijn op de belasting van de apparatuur, de bedrijfsomstandigheden en de kosteneffectiviteit-, zodat de landbouwketen optimale prestaties, operationele resultaten en economische waarde levert.